799

ตอนที่ 799 ไม่มีทางฆ่าได้

หลี่ฉีเย่เพียงยิ้มตอบสนองต่อคำพูดขงเจี้ยนหวู่ซ่วง เขาส่ายหัวและเอ่ย " ข้าต้องเตือนเจ้าสองอย่าง อย่างแรกแม้จะเป็นธนูของบรรพบุรุษเจ้ามันก็ยังไม่อาจข้าฆ่าได้ มันเป็นอาวุธที่โหดร้าย แต่นั้นก็ต่อมือมันตกอยู่ในมือของคนไร้ความปราณีอย่างแท้จริง อย่างที่สองเจ้ากำลังเข้าใจผิด "

" ฮึ่ม ! เข้าใจผิดอะไร ? " เจี้ยนหวู่ซ่วงแค่นเสียงและกล่าวอย่างไม่มั่นใจ

หลี่ฉีเย่มองที่คันศรของนางและเอ่ย " ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรเมื่อเจ้าสร้างธนูนี้ขึ้นมา เจ้าคิดว่าการที่ข้ากลับมาจากความตายเป็นเพราะทักษะปีศาจ ! "

" แล้วผิดรึไง ? " เจี้ยนหวู่ซ่วงหัวเราะเยาะ " มีเพียงทักษะปีศาจในตำนานจากใต้ดินเท่านั้นที่สามารถดูดซับพลังงานแห่งความตายเช่นนั้นได้ ! "

" สาวน้อย เจ้าเข้าใจผิดไปเหล่าสิ่งมีชีวิตที่ตายไม่ได้นั้นไม่ใช่ปีศาจ " หลี่ฉีเย่ส่ายหัว " อย่างแรกข้าไม่ใช่พวกผีดิบ และยังอยากใช้ชีวิตอย่างมีความสุข อย่างที่สองเขาบ่มเพาะในเส้นทางที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เส้นทางลึกลับที่แท้จริงของยอดเต๋า มีเพียงการที่เจ้าต้องรู้แจ้งในความลึกซึ้งอันแท้จริงเหล่านี้ เจ้าจะสามารถเห็นจุดสูงสุดอย่างชีวิตนิรันดร์และความเป็นอมตะได้ เข้าใจหรือไม่ ? "

หลี่ฉีเย่นั้นไม่มีความอดทนต่อเจี้ยนหวู่ซ่วงในอดีต และเขาไม่ได้แยแสนาง ทว่าเขาใช้ความอดทนอย่างมากยามคุยกับนางตอนนี้

เจี้ยนหวู่ซ่วงยกคันศรของนางขึ้นและเอ่ย " ข้าเชื่อมั่นในศันศรของข้าไม่ว่าเจ้าจะเป็นผีดิบหรือใช้ทักษะปีศาจหรือไม่ " นางนั้นพยามอย่างมากในการสร้างคันศรนี้และเชื่อว่ามันจะกำจัดทักษะฆ่าไม่ตายของหลี่ฉีเย่ได้

หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว " สาวน้อย ธนูของเจ้าแน่นอนว่าสามารถหยุดคนตายได้ ไม่สามารถหยุดข้า ธนูของเจ้าสร้างขึ้นมาจากรากของต้นไม้จันทร์ศักดิ์สิทธิ์ที่เก่าแก่ หลังจากขัดเงาแล้วมันถูกแช่อยู่ในน้ำทำลายวิญญาณ ไม่เพียงแค่นี้ เจ้ายังใช้ห้าธาตุสังหารปีศาจกลั่นมัน ต่อมาเจ้าก็ปรับแต่งโดยสิบแปดศรสังหารเทพของบรรพชนเจี้ยน สุดท้ายเจ้าก็ใช้วิญญาณกำราบอมตะในการกลั่น "

หลี่ฉีเย่เอ่ยอย่างชิ่นชม " นี้แน่นอนเป็นธนูที่ดี ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในเต๋าแห่งธนู ความจริงมันไม่ได้อ่อนแอกว่าบรรพบุรุษของเจ้าในอดีต สิ่งที่น่าศร้าก็คือเจ้าคิดว่าข้าเป็นคนตาย "

เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นตกตะลึง ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับการสร้างธนูนี้ตอนนางปรับแต่งมัน ไม่มีคนอื่นอยู่ นางใช้สุดท้ายทักษะและวิธีการโบราณที่น้อยคนนักจะรู้ !

แต่หลี่ฉีเย่เปิดเผยกระบวนการเหล่านี้ได้อย่างง่ายดายราวกับพลิกว่าเหมือนกับเขาสร้างมันขึ้นมาเอง ! เรื่องนี้ทำให้นางสงสัยว่าหลี่ฉีเย่แอบมองตอนนางสร้างธนู แต่นางก็ลบมันไปเพราะคิดว่าเป็นไปไม่ได้

" ไม่ต้องกล่าวแล้ว ! พวกเราจะรู้กันหลังจากลอง !  " เจี้ยนหวู่ซ่วงหัวเราะเยาะและเล็งไปที่หลี่ฉีเย่

" เอาเถอะเริ่มกัน ข้าจะดูว่าเจ้าจะทำร้ายข้าได้ระดับไหนกัน " หลี่ฉีเย่ลุกขึ้นยืนอย่างไม่ระวังตัว

" ฟรึบ ! " ลูกศรนั้นถูกยิงออกไปด้วยความเร็วที่ไม่มีใครเทียบ มันทะลวงผ่านหลี่ฉีเย่ในพริบตา เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นไม่หยุด นางยังปลดปล่อยลูกศรนับไม่ถ้วนให้เจาะร่างหลี่ฉีเย่

มันไม่ได้หยุดแค่นั้นหลังจากเจาะร่างหลี่ฉีเย่แล้ว เจี้ยนหวู่ซ่วงยิ่งลูกศรที่เต็มไปด้วยอำนาจออกมา มันพุ่งไปรอบบาแผลและผนึกร่างกายทั้งหมด อำนาจนี้ปกคลุมไปทั่วบาดแผลและโอบร่างของเขาไว้เพื่อสร้างเครื่องหมายศักดิ์สิทธิ์ของพุทธะเพื่อขับไล่สิ่งชั่วร้าย !

แน่นอนว่ามันมีผล พลังแห่งความตายของหลี่ฉีเย่อ่อนแอลง และบาดแผลของเขาหายนานขึ้นในเวลานี้

" ไม่เลว ใช้ธนูเป็นตราประทับ เจ้าเป็นนักธนูที่ดี " หลี่ฉีเย่กำลังถูกฆ่า แต่เขาก็ยังหัวเราะ

" วิ้งง ! " เสียงดังเบาๆออกมา เพียงแค่เจี้ยนหวู่ซ่วงคิดว่าวิธีการของนั้นทรงอำนาจและกำราบทักษะชั่วร้ายของหลี่ฉีเย่ได้ ผนึกแห่งความตายก็หมุนวนทั่วร่างบาดแผลทั้งหมดของเขาทันใดนั้นก็หายอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนการกำราบของเจี้ยนหวู่ซ่วงไม่เพียงจะหยุดมัน แต่ยังไปเสริมอำนาจให้กับมันแทน

" ความรู้สึกนี้ไม่เลว พลังงานศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นพลังแห่งความตาย ทั้งบริสุทธิ์และเต็มไปด้วยชีวิต ไม่มีอะไรอร่อยไปกว่านี้แล้ว " หลี่ฉีเย่แสดงความคิดเห็นอย่างสบายๆ

เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นประหลาดใจเพราะนางไม่คาดหวังผลลัพธ์เช่นนี้ นางคำรามพร้อมกับปล่อบการโจมตีอีกครั้ง

" ฉึก ! " ลูกศรถูกยิงออกมาและทำให้หลี่ฉีเย่กลายเป็นน้ำแข็ง

นางนั้นยังไม่หยุด หลังจากปล่อยลูกศรน้ำแข็งที่น่าสะพรึงกลัวนี้แล้ว นางปล่อยลูกศรที่มองไม่เห็นอีกดอกทันที มันปทะกันร่างกายของหลี่ฉีเย่และทำให้เขากลายเป็นก้อนน้ำพร้อมถูกผนึกอยู่ภายใน

นางต้องการใช้ธาตุน้ำแข็งที่ทรงพลังปิดผนึกพลังแห่งความตายที่กำลังฟื้นฟูหลี่ฉีเย่ สุดท้ายเมื่อเขาถูกแช่แข็งจนหมด ลูกศรทีมองไม่เห็นนี้จะทำให้เขาาตาย !

ภายใต้การผนึกของน้ำแข็งและห่าฝนลูกศร เขาแน่นอนไม่สามารถอยู่รอดหรือกลับมามีชีวิตได้

ทว่าความลึกลับและอำนาจของคัมภีร์แห่งความตายมไม่ใช่เรื่องที่อยู่ในขอบเขตของความเข้าใจ เสียงวิ้งปรากฏ บาดแผลของหลี่ฉีเย่หายเร็ว และนางยังไม่อาจฆ่าเขาได้ !

" สาวน้อย แม้ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้าและเตรียมการมาดี น่าเสียดายที่การโจมตีของเจ้าเป็นเพียงอาหารสำหรับข้า " หลี่ฉีเย่ส่ายหน้าด้วยความขบขัน

ความเจ็บปวดจากการโจมตีทั้งหมดของนางเปลี่ยนเป็นพลังแห่งความตาย ความรู้สึกนี้แทบจะไม่น่าเชื่อ !

" ขับไล่ ! "  เจี้ยนหวู่ซ่วงปลดปล่อยพื้นที่ลูกศร ช่วงเวลาที่มันพุ่งไปหาหลี่ฉีเย่ร่างกายของเขาถูกตัดออกเป็นชิ้นๆทันที พื้นที่รอบตัวเขาขาดกระจาย ชิ้นส่วนของเขากระจายไปทั่วและไม่สามารถรวมตัวได้

" ฉึก ! " อีกหนึ่งลูกศรออกมาจากธนู ลูกศรนี้เต็มไปด้วยความร้อนแรงและมันพร้อมจะเผาทุกอย่างให้กลายเป็นธุลี

สิ่งเลวร้ายนั้นยังไม่เกิดขึ้น ไฟที่แท้จริงจากลูกศรนีค่อยๆเผาชิ้นส่วนของหลี่ฉีเย่ มันจะไม่หยุดจนกว่าเขาจะกลายเป็นเถ้าถ่าน

ต้องยอมรับว่าเต๋าแห่งธนูของเจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นสุดยอด นางนั้นมีความเข้าใจที่ไร้ที่เทียบเกี่ยวกับธนูและลูกศร

" วิ้งง ! " ทว่าทั้งหมดนี้กลายเป็นพลังแห่งความตายภายใต้ผนึกแห่งความตาย ยิ่งอาการบาดเจ็บรุนแรงอำนาจของผนึกก็ยิ่งรุนแรง !

" ได้เวลาตายแล้ว ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นไม่ต้องการเห็นหลี่ฉีเย่กลับมาอีก ในพริบตานางทันใดนั้นก็ปลดปล่อยทักษะธนูทั้งหมด รวมอักขระ ทักษะและใช้ทุกอย่างเพื่อโจมตี...นี้ทำให้การปราบปรามและทำลายเกิดขึ้นพร้อมกัน

เลือดนั้นสาดกระจายไปทั่วพื้นที่จากสุดยอดการโจมตีเหล่านี้ เจี้ยนหวู่ซ่วงกระทั้งคิดว่าหลี่ฉีเย่กลายเป็นชิ้นเนื้อ แต่น่าเสียดายบาดแผลทั้งหมดกลายเป็นพลังงานแห่งความตาย และหลี่ฉีเย่ก็ยังยืนมีชีวิตอยู่ที่เดิมและทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลังจากเห็นฉากนี้ แม้แต่เจี้ยนหวู่ซ่วงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและมั่นใจ นางก็ยังต้องยอมรับว่าพ่ายแพ้ ! นางไม่เห็นหนทางอย่างสิ้นเชิวเพราะหลี่ฉีเย่กระทั้งไม่เป็นอะไรจากสุดการโจมตีของนาง !

ที่นางทำไปเพียงแค่ช่วยเขา บาดแผลที่นางต้องการสร้างเพื่อที่จะฆ่าเขากลายเป็นอาหารที่อร่อย ! นี้ราวกับนางมาสร้างประโยชน์ให้กับเขา !

นางไม่มีทางเลือกนอกจากยอมแพ้โดยไม่เอ่ยสิ่งใด ในเวลานี้นางไม่สามารถแสดงความโกรธและความไม่เต็มใจที่จะแพ้ได้

" ข้าจะไม่โจมตีอีก ! " นางไม่สามารถกำราบหลี่ฉีเย่ที่ไม่มีวันตายได้ ไม่ต้องเอ่ยถึงการทำลายเขา

แน่นอนหากนางสามารถเอาชนะได้ คัมภีรืแห่งความตายคงไม่สมกับชื่อของมัน มันคงไม่เป็นหนึ่งในคัมภีร์ลับเก้าสวรรค์

สุดท้ายหลี่ฉีเย่ก็ถอนหายใจและเอ่ย " มีชีวิตนี้รู้สึกดีจริงๆ แน่นอนการตายก็ไม่แย่ซะทีเดียว "

การโจมตีของเจี้ยนหวู่ซ่วงแข็งแกร่งและน่ากลัวอย่างมาก ทว่านี้ไม่สำคัญกับหลี่ฉีเย่ ในอดีตเขามีประสบการณ์กับความเจ็บปวดที่น่ากลัวกว่านี้มาก !

เจี้ยนหวู่ซ่วงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและถามหลี่ฉีเย่ " นี้มันทักษะอะไรกัน ?! "

นางไม่ได้ก้าวร้าวและเรียกมันว่าทักษะที่ชั่วร้ายอีก

นางไม่มีทางเลือกนอกจากเชื่อโดยไม่มีข้อกังขา ทักษะนี้ทำให้นางเต็มไปด้วยความสงสัย !

" อืม มันเป็นความลับ " หลี่ฉีเย่ลูบคางและยิ้มลึกลับ " รอจนเจ้าสัญญาว่าจะภักดีต่อข้าและสร้างความน่าเชื่อถือมากพอ บางทีข้าอาจจะคิดี่จะบอกความลับเจ้า "

" ฮึ่ม หยุดฝันซะ " นางนั้นยกศีรษะของนางขึ้นอย่างภูมิใจและกล่าวเยาะเย้ย " ไม่มีทางที่เจ้าเอาชนะข้าได้ด้วยหนึ่งกระบวนท่า "

" อย่างพึงแน่ใจไป " หลี่ฉีเย่หัวเราะ " นี้เป็นตาของเจ้า เตรียมพร้อมซะ เจ้าสามารถโจมตีหรือตอบโต้ได้แต่เจ้ามีโอกาสเพียงครั้งเดียว ความพ่ายแพ้ของเจ้าจะเริ่มตอนข้าโจมตี "

คำกล่าวเหล่านี้ทำให้ใบหน้าของเจี้ยนหวู่ซ่วงกลายเป็นไม่น่าดู...