797

ตอนที่ 797 การท้าทายครั้งที่สองของเจี้ยนหวู่ซ่วง

สนามรบนั้นไม่มีใครรู้นอกจากหลี่ฉีเย่และเจี้ยนหวู่ซ่วง แม้แต่หมิงเย่เสวี่ยก้ยังไม่รู้ หลี่ฉีเย่เลือกสถานที่ที่คนนอกจะไม่เห็นความลับของเขา อย่างน้อยก็ตอนนี้

เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นกำลังรอให้เวลานี้มาถึง และนางไม่เปลี่ยนไปสักนิดเดียว นางยังคงเป็นสาวงามที่เต็มไปด้วยเสน่ห์และความภาคภูมิใจ

ยามมองไปยังเจี้ยนหวู่ซ่วงจะทำให้ทุกคนรู้สึกว่าความงามของนางนั้นไม่สำคัญ แต่เพียงความหยิ่ยโสของนางอย่างเดียวก็พอแล้วที่จะทำให้คนอื่นถอยห่าง ไม่ว่านางจะเป็นสาวงามที่ล่มอาณาจักรขนาดไหนก็ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าใกล้

พวกเขาล้วนสูญเสียความมั่นใจต่อหน้าความหยิ่งและก้าวร้าวของนาง แม้แต่คนที่หยิ่งยโสก็ยังถูกขัดขวางด้วยความภูมิใจของนาง ทัศนคติของนางไม่ใช่เพียงการแสดงแต่มันมาจากความเชื่อมั่น นางนั้นราวกับเป็นฟินิกซ์ที่มองลงมายังโลก

หลี่ฉีเย่นั้นปราศจากความเครียด อารมณ์ของเขานั้นแตกต่างจากเจี้ยนหวู่ซ่วง รวมถึงเขายังไม่ได้รับผลกระทบจากความก้าวร้าวของนาง

" ข้าประหลาดใจเล็กน้อย " หลี่ฉีเย่ยิ้มหลังจากเห็นนาง " มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเจ้าที่จะมาท้าทายข้าอีกครั้ง "

เจี้ยนหวู่ซ่วงจ้องเขาอย่างเย็นชา เกี่ยวกับการพ่ายแพ้และตายด้วยน้ำมือของเขา แต่นางก็ยังคงแสดงออำนาจโดยปราศจากความกลัว

นางแค่นเสียงเย็นชา " ทำไมข้าจะไม่กล้า !? ชัยและพ่ายแพ้นั้นเป็นธรรมดาสำหรับนักรบ ! ข้าจะเอาชนะเจ้าในวันนี้ ! " เกี่ยวกับความหยิ่งยโสของนาง นางยังมีมั่นอย่างเต็มเปี่ยม

นางนั้นไม่กลัวหลังจากเกือบถูกหลี่ฉีเย่ฆ่ากลับกันนางมีความตั้งใจที่จะสู้รุนแรงขึ้น นางนั้นดีกว่าหลายๆคนในเรื่องนี้ ตัวอย่างเช่นนักปรุงยาผมขาว เขาเป็นอัจฉริยะที่เปล่งประกายน่าเสียดายที่เขาไม่อาจยอมรับความพ่ายแพ้ได้

หลี่ฉีเย่เหลือบมองนางราวกับเขาต้องการมองผ่านทุกอย่าง นางนั้นตรงกันข้ามไม่มีความกลัวและจ้องเขากลับอย่างมั่นใจ

เทียบกับครั้งล่าสุด เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นให้ความรู้สึกที่ต่างออกไปนางนั้นดูแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าอารมณ์ของนางจะยังไม่เปลี่ยน แต่นางก็ดูจะใจเย็นลงมาก

" ไม่เลว สามารถพัฒนาขึ้นได้หลังจากที่ตายไปแล้ว นี้ควรค่าแก่การยกย่อง " หลี่ฉีเย่เอ่ยชื่นชมหลังจากสังเกต เขาในตอนนี้ชื่นชมกับการแสดงออกของนางมากขึ้น

ทั้งสองนั้นยังคงจ้องมองกันอยู่ สายตาของเจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นกลายเป็นคมกล้ามากขึ้น นางเป็นหญิงสาวที่พิเศษจริงๆ !

หลี่ฉีเย่ยิ้ม  " แม้ว่าเจ้าจะมีความก้าวหน้าในครั้งนี้ แต่เจ้าก็ยังไม่ใช่คู่มือของข้า " 

" อย่าได้โอ้อวดก่อนการต่อสู้ ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงหัวเราะเย็นชา " ผู้ชนะยังไม่ได้ถูกตัดสิน ! "

แม้ว่าเจี้ยนหวู่ซ่วงใจร้อนเช่นก่อนหน้า แต่ความหญิงยโสและก้าวร้าวของนางก็ยังไม่เปลี่ยน แม้แต่ตายด้วยมือหลี่ฉีเย่นางก็ยังไม่หวั่นไหว

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวและเอ่ย " ไม่ ในความคิดข้ามันไม่จำเป็นต้องสู้ ผลลัพธ์ได้ถูกตัดสินแล้ว เจ้านั้นยังไม่ใช่คู่มือและไม่อาจเอาชนะข้าได้ "

" รอจนกระทั้งสู้กัน เจ้าจะได้รู้ว่าข้าสู้กับเจ้าได้หรือไม่ " เจี้ยนหวู่ซ่วงเอ่ย

หลี่ฉีเย่ยิ้ม " เจ้ารู้ไหมทำมาข้าถึงได้มาในครั้งนี้ ? มันเป็นเพราะข้าต้องการเจ้า ! หากเจ้าไม่ได้ให้ประโยชน์อะไรกับข้า ข้าคงไม่สนใจจะมาในวันนี้ "

" หลี่ฉีเย่ข้าคิดว่าเจ้านั้นเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่ง แต่กลายเป็นว่าเจ้าไม่อาจะรักษาคำพูดตัวเอง " เจี้ยนหวู่ซ่วงหัวเราะเยาะ

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวเอ่ย " ข้าไม่ได้กลับคำ ใช่ข้ายอมรับคำท้าทาย แต่มันขึ้นอยู่กับข้าว่าจะโจมตีหรือไม่ ข้ายืนอยู่ที่นี่เจ้าสามารถโจมตีได้ตลอดเวลา หลังจากเจ้าโจมตีการท้าทายเจ้าถือว่าเริ่มขึ้นแล้ว แต่ข้าสามารถหนีไปในเวลาใดก็ได้หากข้าไม่สนใจที่จะสู้ ! หากเจ้าสามารถจับข้าหรือหยุดข้าได้นั้นมันก็ดีสำหรับเจ้า แต่หากเจ้าทำไม่ได้ เช่นนั้นการท้าทายนี้ก็จบ มันเป็นความผิดของเจ้าที่ไม่สามารถหยุดข้าได้ "

" เจ้า ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงเกือบจากอาเจียนจากความโกรธ นางจ้องมองเขาอย่างเย็นชาก่อนจะเอ่ย " เจ้ากลัวที่จะแพ้ข้า ! "

" คำพูดของเจ้าไม่มีผลต่อข้าเลย " หลี่ฉีเย่อมยิ้มและส่ายหัว " เกี่ยวกับแผนการของเจ้า มันดูเด็กน้อยมากในสายตาข้า หากเจ้าคิดว่าตัวเองพร้อม เช่นนั้นก็เริ่มเลย "

เจี้ยนหวู่ซ่วงโกรธอย่างมาก นางไม่ได้มาที่นี่เพื่อท้าทายหลี่ฉีเย่และให้เขาหนี นางต้องการให้เขาสู้จนกว่านางจะเอาชนะได้ !

" เจ้าต้องการอะไร ? " เจี้ยนหวู่ซ่วงถามอย่างไม่เต็มใจและต้องการการต่อสู้ที่แท้จริง !

หลี่ฉีเย่มองไปที่นางและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม " สิ่งที่ข้าต้องการนั้นง่ายๆ นั้นคือเจ้า ! เจ้าจะต้องมาแสดงความภักดีต่อข้าและเจ้าจะมีตำแหน่งเป็นแม่ทัพของข้า หากเจ้าแข็งแกร่งเพียงในอนาคต ตำแหน่งแม่ทัพลำดับหนึ่งก็ยังเป็นของเจ้า ! " 

" ในฝันเจ้าเถอะ ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงตะโกน " ข้าจะไม่จงรักภักดีและก้มหัวให้กับใคร ข้าจะเป็นเจ้านายของตัวเอง ! "

" เจ้าเข้าใจผิดแล้ว " หลี่ฉีเย่ส่ายหัว " การเป็นแม่ทัพไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะอยู่ต่ำกว่าข้า ข้าล้วนให้เกียรติกับเหล่าคนที่อยู่เคียงข้างและครอบครัวของข้า ! นอกจากนี้หากข้าแพ้ ข้าสามารถทำให้ทุกคนปรารถนาของเจ้าเป็นจริง "

" ไม่ ! " เจี้ยนหวู่ซ่วงปฏิเสธและยิ้มอย่างเย็นชา " หากเจ้าต้องการเดิมพันข้าสามารถเดิมพันอย่างอื่นกับเจ้า หากข้าแพ้ข้าจะมอบสมบัติล้ำค่าให้ ! "

" สมบัติ ? " หลี่ฉีเย่ส่ายหัวและเอ่ย " สมบัติตระกูลเจี้ยนไม่มีอะไรที่ข้าสนใจ แม้แต่สมบัติจักรพรรดิระดับแท้จริง เจ้ากล้าเดิมพันหรือไม่ ? แน่นอนหากเจ้ากลัว ข้าจะคิดว่าการต่อสู้นี้จบลงไปแล้ว "

" ข้าไม่กลัว แต่ข้าจะไม่เดิมพันเช่นนั้นกับเจ้า อุบายของเจ้าไม่มีผลต่อข้า " เจี้ยนหวู่ซ่วงแค่นเสียง

" เช่นนั้นข้าก็ไม่สนใจ " หลี่ฉีเย่ยิ้ม " ข้ายืนอยู่นี้ เจ้าสามารถเริ่มการต่อสู้ได้เลย " หลังจากกล่าวเสร็จเขาก็หันหลังและจะจากไป

เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นโกรธมาก นางไม่กล้าโจมตีและนี้ไม่ใช่การต่อสู้ที่นางต้องการ นางต้องการจะสู้จริงจังและได้รับชัยชนะ !

" รอก่อน ! " นางนั้นตะโกนเมื่อเห็นหลี่ฉีเย่กำลังจะจากไป

หลี่ฉีเย่หยุดก่อนจะหันกลับมาและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม " เจ้าเปลี่ยนใจแล้ว ? "

เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นลังเล นางนั้นไม่อยากจะตกลงสู่กับดักของเขา แต่การต่อสู้ที่แท้จริงล่อใจนางอย่างมาก !

" ข้ารู้ว่าเจ้าไม่เต็มใจและต้องการเพียงทำลายข้า ! " หลี่ฉีเย่หัวเราะ " ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการจะทำลายสิ่งที่เรียกว่าทักษะปีศาจของข้าด้วยสุดยอดการโจมตีของเจ้าและไม่ต้องการให้ข้าฟื้นขึ้นมาอีก "

" ทว่า ของเหล่านั้นล้วนไม่สำคัญ เจ้าไม่คิดงั้นรึ ? " หลี่ฉีเย่เผยรอยยิ้มก่อนจะยกแขนขึ้นและเอ่ย " ข้าอยู่ที่นี่ ทำตามที่เจ้าต้องการ ยิงทุกอย่างออกมาได้ตราบเท่าที่เจ้าต้องการ ระเบิดทุกอย่างที่เจ้ามีออกมาได้เลย ข้าไม่รังเกียจหากมันจะทำให้เจ้ายอมรับข้าเสนอ "

" หืม เจ้าคิดว่าจะชนะได้ด้วยเพียงทักษะปีศาจนั้น ? " เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นแค่นเสียง นางเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจแต่ก็อยากจะลอง

" เจ้าคิดว่าข้าทำได้เพียงพึงพาสิ่งที่เจ้าเรียกว่าทักษะปีศาจอย่างเดียว ? " หลี่ฉีเย่ส่ายหัวและเอ่ย " ในเมื่อเจ้าไม่มั่นใจ ข้าสามารถให้เจ้าเห็นความแข็งแกร่งของข้าได้ ข้าจะใช้ทักษะหนึ่งในการเอาชนะเจ้าไม่ว่าเจ้าจะใช้ทักษะใดๆในการฆ่าข้าก็ตาม "

" นี้เป็นเพียงอาหารเรีกยน้ำย่อยที่จะให้โอกาสเจ้าากำราบและฆ่าข้า " หลี่ฉีเย่ยิ้ม " หากจ้าเห็นด้วยกับข้อตกลงของเข้า หลังจากเจ้าล้มเหลวในการฆ่าข้า ข้อตกลงของพวกเราจะได้เริ่ม "

" มีกฏอื่นๆอีกหรือไม่ !? " ดวงตาของเจี้ยนหวู่ซ่วงเปลี่ยนไปหลังจากได้ยินเรื่องนี้ การทดลองสู่ก่อนที่จะสู้จริงเป็นเรื่องยากที่นางจะต้านทาน

" ไม่มีกฏอื่น " หลี่ฉีเย่อมยิ้ม " เจ้าสามารถใช้วิธีใดก็ได้ สมบัติใดก็ได้ และทักษะใดๆระหว่างต่อสู้ ! แน่นอนเจ้ามีโอกาสเพียงครั้งเดียวก่อนที่ข้าจะเอาชนะเจ้าในหนึ่งกระบวนท่า ! "

" หนึ่งกระบวนท่า ? " เจี้ยนหวู่ซ่วงเต็มไปด้วยความโกรธก่อนจะหัวเราะเยาะ " ดี ข้าจะต้องการจะให้ว่าทักษะธนูของเจ้าทรงอำนาจขนาดไหน ! "

นางนั้นเตรียมตัวมาในครั้งนี้และเต็มไปด้วยความมั่นใจ

" ไม่ เจ้าอย่าเข้าใจเจตนาของข้าผิด " หลี่ฉีเย่เอ่ย " ข้ารู้ว่าเจ้านั้นภูมิใจและคิดว่ามีโอกาส หากเป็นเช่นนั้นข้าจะเห็นเจ้าเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของข้า กระบวนท่านี้จะไม่ใช่อาวุธหรือทักษะจักรพรรดิใดๆ ด้วยหนึ่งกระบวนท่าของข้าด้วยหนึ่งมือก็เพียงพอแล้วที่จะเอาชนะเจ้า ! "