796

ตอนที่ 796 การลาจาก

" ลานหินแล้ง !  " การแสดงออกของนายหญิงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว " นายน้อยต้องการจะไปที่นั้นจริงๆ ? "

" ใช่ ข้ามีแผนจะไปดูที่นั้น " หลี่ฉีเย่พยักหน้าเอ่ย " ข้ามีบางอย่างที่ต้องการการยืนยันที่ลาน แน่นอนข้าจะกลับมาโดยเร็ว "

" นายน้อย พวกเรากำลังพูดถึงลางหินแห้ง !  " หัวใจของนายหญิงเต็มไปด้วยความหนักอึ่งเพราะกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของนายน้อยนาง

" ข้ารู้เกี่ยวกับลานหินแห้งและรู้ว่ามันเป็นหนึ่งในสิบสองหลุมฝังศพต้องห้าม สถานที่ที่อันตรายที่สุดในโลกสมุนไพรหิน " หลี่ฉีเย่อมยิ้มเอ่ย

เขาจะไม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง ? มันยากที่จะหาคนอื่นมีความรู้เกี่ยวกับที่นั้นมากกว่าเขาในยุคปัจจุบัน

นายหญิงยิ้มขมขื่นและเอ่ย " นายน้อย คำว่าอันตรายยังไม่พอที่จะอธิบายมัน มันเป็นดินแดนที่ไม่มีวันกลับ แม้แต่ราชันเทพในตำนานก็ยังมีชีวิตกลับมาไม่ได้ ! ข่าวลือว่าจักรพรรดิอมตะก็เคยไปที่นั้น และข่าวเกือบจะเสียชีวิต "

ลานหินแห้งนี้เป็นสถานที่ที่อันตรายในโลกสมุนไพรหิน ตลอดยุคที่ผ่านมีคนนับไม่ถ้วนตายที่นั้น แต่คนยุคหลังยิ่งมีความอยากรู้อยากเห็น

หลายคนนั้นเคยไปยังหลุมฝังศพทั้งสิบสองมาก่อน พวกเขาเชื่อว่าหากมีการจัดอันดับความอันตรายของหลุมฝังศพ ลานาหินแห่งจะต้องติดหนึ่งในสาม

ตัวตนอมตะบางคนได้พยามเข้าไปเช่นกัน แม้ว่าสถานที่อย่างหลุมฝังศพบรรกาลจะเต็มไปด้วยศพและความตาย หลายคนก็ยังเลือกที่จะไปที่นี่แทน 

แม้ว่ามันจะมีศพมากกว่าลานหินแห้ง แต่หลายคนเชื่อว่าแม้แต่จะมีการบ่มเพาะที่แข็งแกร่ง คนตายในลานหินแห้งก็ยังมากกว่าหลุมฝังศพบรรพกาล หลายคนในพวกเขาเป็นบรรพชนเที่ยงธรรมและเหล่าตัวตนทรงอำนาจ !

แน่นอนความลับของลานนี้ทำให้ผู้คนต้องการไปที่นั้น แม้แต่จักรพรรดิอมตะก็ยังต้องการไขความลับ แต่มันก็ยังไม่มีใครแก้ได้มากว่าล้านปี !

หลี่ฉีเย่เพียงยิ้มหลังจากเห็นความกังวลใจของนายหญิง " ฉีเยียนเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลสำหรับข้า ข้านั้นมั่นใจเกี่ยวกับการเดินทางไปยังลานครั้งนี้ รวมกับประตูของอาณาจักรนั้นมีทางลัดในปัจจุบัน แต่อันตรายความสำเร็ของมันนั้นต่ำมาก จะเข้าไปยังได้หรือไม่ยังไม่มีใครรู้ "

นางหญิงรู้ว่านางไม่สามารถโน้มนาวให้นายน้อยของนางเปลี่ยนคววามคิด สิ่งเดียวที่นางทำได้ก็คือหวังให้เขาปปลอดภัย

" ไม่ว่าข้าจะเข้าไปยังภายในได้หรือไม่ หลังจะเดินทางไปยังเขตอสูรหลังจากกลับมา "  หลี่ฉีย่เอ่ย " พวกเราจะพบกันอีกครั้งที่เขตอสูร เมื่อถึงเวลาข้าจะไปเจ้าไปยังโลกอสูรปี่อ้าน "

" โลกอสูรปี่อ้าน ? " นายหญิงพึมพำ " หนึ่งในหกแผ่นดินอมตะโบราณจากตำนาน ? "

หลี่ฉีเย่พยักหน้าเอ่ย " ใช่ โลกอสูรนั้นเป็นสถานที่ที่ไม่เลวและยังคุ้มค่ากับเวลาของเจ้า "

นายหญิงพบว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อและเอ่ย " แต่นายน้อย ข้าได้ยินว่าโลกอสูรนั้นหายไปเป็นเวลานานแล้ว มันไม่เคยปรากฏอีกเลยหลังจากเขตอสูรศักดิ์สิทธิ์ถูกทำลาย หลายนิกายร่วมถึงเชื้อสายจักรพรรดิพยามที่จะหามัน "

" ข้ารู้ " หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างสบาย " แต่รุ่นนี้แตกต่างจากรุ่นก่อน โลกอสูรจะต้องปรากฏออกมาแน่นอน "

นางหญิงรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อยกับความเชื่อมันของนายน้อยนาง ในเวลานี้นางก็ตระหนักได้ว่าเขาสามารถหาสถานที่ของโลกอสูรได้หรือพูดอีกอย่างเขารู้ว่าโลกอสูรตั้งอยู่ที่ไหน

ควรจะรู้ว่าตั้งแต่มันหายตัวไป ผู้คนจำนวนมากพยามหามันรวมถึงจักรพรรดิอมตะ ทว่าทั้งหมดล้วนล้มเหลว มันดูเหมือนโลกอสูรจะหายไปในอากาศ สถานที่ของมันยังเป็นปริศนาอย่างสมบูรณ์ !

ทว่าโลกนั้นรู้ว่ามันเป็นหนึ่งในหกแผ่นดินอมตะโบราณจากตำนาน แม้ว่าหลายเชื้อสายและอำนาจจำนวนมากจะล้มเหลวตลอดหลายปี แต่มันก็ต้องยังคงอยู่เพราะสถานที่นั้นเป็นนิรันดร์ !

ด้วยเหตุนี้เหล่าผู้นำนิกายของทุกรุ่นล้วนพยามจะแก้ไขปัญหานี้ พวกเขาต้องการจะรู้ว่ามันหายไปที่ไหน !

หลี่ฉีเย่หัวเราะกับความงุนงงของนายหญิง " หลังจากเราไปถึงที่นั้น ข้าจะพาเจ้าไปดูรอบๆ ดูว่าเจ้าจะได้รับมรดกแบบใด "

" สมบัติในโลกอสูร ?  " นายหญิงฉีเยียนตกตะลึง แต่นางไม่ค่อยมั่นใจ ตำนานกล่าวว่าโลกอสูรนั้นไม่อาจได้รับอะไรมาง่าย และหลายคนกลับมามือเปล่า นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ย " ข้าจะได้มันมาจริงๆ ? "

" เชื่อมันในตัวเอง เจ้าทำมันได้อย่างแน่นอน รวมถึงข้าจะไปที่นั้นด้วยเจ้าไม่ต้องกังวล " หลี่ฉีเย่อมยิ้ม " ทิ้งแจกันกลืนปีศาจอมตะไว้ที่ประเทศไผ่ยักษ์ นี้เป็นสมบัติของประเทศ ดังนั้นหลังจากเจ้าติดตามข้า เจ้าควรจะคืนมันให้กับพวกเขา ข้าจะหาสมบัติชิ้นอื่นให้ "

" ข้าเข้าใจแล้ว " นายหญิงพยักหน้า หลังจากออกมาจากประเทศ นางแน่นนอนว่าจะต้องนำมันกลับไปคืน นางนั้นเป็นศิษย์ ไม่ว่าจะอย่างไรนางก็หวังว่าประเทศจะมีอนาคตที่ดี

หลี่ฉีเย่เอ่ยกับนายหญิง " กลับไปจัดการเรื่องต่างๆ เจ้าจะได้จากมาอย่างไม่ลังเล "

นายหญิงนั้นโค้งคำนับให้กับหลี่ฉีเย่ก่อนจะเดินทางกลับไปยังประเทศไผ่ยักษ์ในวันที่สอง นางนั้นมีหลายสิ่งที่ต้องจัดการ การหาผู้สืบทอดบัลลังก์และเชื้อสาย..

นางนั้นเติบโตจากประเทศแห่งนี้และรู้สึกเศร้าที่ต้องจากมันไป แต่ท้ายที่สุดนางก็แก้ปัญหาของนางได้ แม้ว่านางจะไม่เป็นผู้ปกครองประเทศหรือเจ้าหน้าที่ แต่นางยังเป็นศิษย์ นี้เป็นเพราะคำอนุญาตของหลี่ฉีเย่ที่ทำให้นางทำงานเคียงข้างเขา ไม่ว่านางจะเป็นศิษย์ของประเทศไผ่ยักษ์หรือไม่ก็ไม่สำคัญแล้ว

ในเวลาเดียวกัน อาณาจักรได้ใช้ผลึกจักรรพรดิและทำให้ประตูมั่นคง เพื่อให้หลี่ฉีเย่เดินทางไปยังลาานหินแห้งได้

ทว่าเขาก้ถูกขัดจังหวะเพราะมีคนมาท้าทาย

" เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นมาทีนี่ หญิงสาวนี้ต้องการท้าทายท่าน " หมิงเย่เสวี่ยนั้นมาส่งข่าวให้หลี่ฉีเย่ นางคิดไม่ถึงเกี่ยวกับการท้าทายอย่างกะทันหันของเจี้ยนหวู่ซ่วงเพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรก

" เด็กสาวน้อยกล้าหาญจริงๆ นางถึงกล้าที่จะลองอีกครั้ง  " หลี่ฉีเย่หัวเราะหลังจากได้ยิน

คนอื่น แม้ว่าจะเป็นลูกรักของสวรรค์พวกเขาล้วนแต่จะหวาดกลัวหากเกือบตายมาหนึ่งครั้ง แต่ในเวลาสั้นๆ เจี้ยนหวู่ซ่วงกล้ามาท้าทายเขาอีกครั้ง นี้แสดงให้เห็นว่านางเตรียมพร้อมที่จะตายเช่นกัน !

" ท่านไม่ได้ฆ่านางในครั้งสุดท้าย ? " หมิงเย่เสวี่ยสงสัย นางนั้นไม่ได้ดูการต่อสู้ครั้งนั้น แต่นางรู้ว่าหลี่ฉีเย่ชนะ ไม่เช่นนั้นหญิงสาวคนนั้นคงไม่มาท้าทายเขาอีกครั้ง

" ไม่ ครั้งล่าสุดนางตายไปแล้ว " หลี่ฉีเย่ส่ายหน้าเอ่ย " เด็กสาวคนนั้นมั่นใจเกินไปและเต็มไปด้วยความดิ้อรั้น - นี้คงเป็นเรื่องที่ทำให้นางหงุดหงิด "

" ตระกูลเจี้ยนน่าประทับใจจริงๆ พวกเขานั้นมีวิธีฟื้นฟูผู้คนจากความตาย ! " หมิงเย่เสวี่ยยกย่อง " ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมเจี้ยนหวู่ซ่วงถึงได้หยิ่งยโส แม้ว่านางจะตายนางยังกลับมาได้ในเวลาสั้นๆ ไม่เพียงแต่นางจะกลับมา แต่นางยังคงแข็งแกร่งมากขึ้น "

" สาวน้อยคนนี้มีความสามารถที่น่าภูมิใจ น่าเสียดายนางเลือกที่จะเป็นศัตรูกับข้า " หลี่ฉีเย่อมยิ้ม แม้ว่าเขาจะไม่ชอบเจี้ยนหวู่ซ่วงในอดีต แต่เขาก็ชื่นชมความสามารถของนาง

" ท่านจะยอมรับคำท้าของนาง ? " หมิงเย่เสวี่ยเอ่ย " ท่านบรรพบุรุษกล่าวว่าประตูนั้นมั่นคงแล้ว ท่านสามารถเดินทางไปตลอดเวลา "

เกี่ยวกับการท้าทายนี้ หมิงเย่เสวี่ยรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องรอให้สู้เสร็จ นางรู้ว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ เจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นมีความสามารถที่ท้าทายสวรรค์และมีคุณสมบัติที่จะสู้กับเย่ฉิงเฉิน แต่นางยังห่างไกลหากเทียบกับหลี่ฉีเย่

" ข้าจะจัดการเรื่องนี้ก่อนจะไป " หลี่ฉีเย่ลูบคางของเขาและเอ่ย " ไปบอกสาวน้อยนั้นว่าข้ารับคำท้าทายของนาง แต่ข้าจะเลือกสถานที่และให้นางมาคนเดียว ! หากไม่ข้าจะไม่สู้กับนาง "

หมิงเย่เสวี่ยปฏิบัติตามและบอกกับเจี้ยนหวู่ซ่วง

สำหรับหลี่ฉีเย่ การมีผู้เชียวชาญอย่างเจี้ยนหวู่ซ่วงนั้นไม่จำเป็น ทว่าเขาก็ยังเลือกที่จะสู้ เขาต้องจะระงับเรื่องนี้และชวนเจี้ยนหวู่ซ่วงมาเป็นคู่ซ่อมที่ดี ไม่สำคัญว่านางจะเป็นสหายหรือศัตรู ความแข็งแกร่งและศักยภาพของนางเป็นประโยชน์อย่างมากแต่ผนึกแห่งความตายของเขา มันสามารถเพิ่มพลังแห่งความตายของเขาได้จำนวนมหาศาล รวมถึงแม้ว่านางจะฆ่าเขาได้ นางยังไม่สามารถทำลายพื้นฐานที่แท้จริงของเขาได้

พลังงานของนางนั้นเหมาะสม ดังนั้นหลี่ฉีเย่จึงมองนางเป็นแหล่งพลังแห่งความตายที่ดี เขายังจะไปให้หาคู่ต่อสู้ทีมอบพลังแห่งความตายได้มากขนาดนี้ได้จากที่ไหนอีก ?