795

ตอนที่ 795 ก่อนการเดินทาง

ในวันนี้เขตแดนได้ถูกเปิดออก ช่วงเวลาที่ก้าวเข้ามาภายในพวกเขาจะพื้นที่ที่มีท้องฟ้าไร้สิ้นสุด

ที่นี่มันมียอดเขาที่ใหญ่และเป็นอิสระจากโลก และยังมีจักรวาลที่ทอดยาวออกไกลสุดลูกตาราวกับจะไปให้ถึงดวงดาว

ทว่าน่าเสียดาย นั้นอาจจะเป็นเพียงฉากในอดีต ตอนนี้ภูเขาลูกนั้นพังทลาย เส้นทางจักรวาลนั้นแตกละเอียดและดวงดาวที่หม่ยแสง สิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือภาพแห่งหายนะและการทำลายล้าง

ผู้คนสามารถจินตนาการได้ถึงสงครามที่เกิดขี้นในนี้ได้ หรือบางทีสถานที่แห่งนี้อาจจะถูกใช้เป็นสนามฝึกที่โหดร้าย วินาศนี้เป็นคำอธิบายที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสถานที่แห่งนี้

บรรพชนของอาณาจักรคนที่เคยทำผิดไว้มาถึง พวกเขามาพร้อมกับสามสมบัติจักรพรรดิอมตะ - กระถางประกายเพลิง , พิณอสูรศักดิ์สิทธิ์ และอีกหนึ่งชิ้นดูเหมือนเป็นตะกร้าที่ถักมาจากไม้ไผ่

ทว่าอย่าได้ดูถูกตะกร้านี้ ต้นกำเนิดของมันทำผู้คนหวาดกลัวจนตาย ! มันเป็นอาวุธพรสวรรค์ที่แท้จริงของบรรพบุรุษแห่งอาณาจักร จักรพรรดิอมตะเหย่าซู่ ชื่อของมันคือตะกร้าปราบมังกร มันเป็นสมบัติที่ทรงพลังอย่างมาก

" ดี สามสมบัติจักรพรรดิอยู่ที่นี่ พวกเจ้าทั้งหมดรู้เรื่องที่ข้าต้องการใช้หรือไม่ ? " หลี่ฉีเย่เหลือบมองและเอ่ย " ข้าต้องการอำนาจทำลายสวรรค์ ! "

หลังจากกล่าวเสร็จ หลี่ฉีเย่ก็หยิบสมบัติชิ้นต่อๆไปออกมา - คันฉ่องหยินหยางอมตะ , โคมไฟสีเขียวที่มีเปลวสีดำ , ระฆังภาพภูเขา , ผนึกสวรรค์ห้าประตู..

ดวงตาของบรรพบุรุษเปิดกว้างหลังจากเห็นสมบัติของหลี่ฉีเย่ พวกเขาเป็นปรมาจารย์ในตำนานและตัวตนนิรันดร์ บางคนกระทั้งเป็นเทพบรรพชน ! แน่นอนพวกเขารู้กำลังพวกเขาดี

ในฐานะนิกายสามจักรพรรดิ พวกเขานั้นมีสมบัติและอาวุธจักรพรรดิในโลกสมุนไพรหินจำนวนมาก สำหรับพวกเขาล้วนภูมิใจในพลังอำนาจเหล่านี้

ทว่าหลี่ฉีเย่ได้หยิบสมบัติจำนวนมากออกมา แต่ละชิ้นไม่ได้อ่อนแอกว่าสมบัติจักรพรรดิระดับแท้จริง...สิ่งเหล่านี้เป็นราวกับเรื่องเพ้อฝันสำหรับพวกเขา

คลั่งนิกายของพวกเขามีแต่สมบัติระดับต่ำกว่าที่หลี่ฉีเย่ครอบครอง นี้ช่างไม่ยุติธรรม !

นักปรุงยาจักรพรรดิในอีกข้างเขาทำเพียงแค่ยิ้มเท่านั้น ขณะที่เหล่าบรรพชนเต็มไปด้วยความตกใจ เด็กน้อยเหล่านี้ยังไม่เคยเห็นอีกาทมิฬในอดีต สมบัติของเขาในตอนนั้นแค่จำนวนก็ทำให้คนหวาดกลัวจนตาย แม้แต่จักรพรรดิอมตะก็ยังรู้สึกอิจฉา !

นี้เป็นเรื่องปกติสำหรับหลี่ฉีเย่ เขายังให้ยันต์อมตะและเนตรสายฟ้ากับเทียยี่ สมบัติสำหรับเขานั้นไม่มีอะไรพิเศษ เมื่อเขาต้องการมันเขามีวิธีการจำนวนมากที่จะได้มันมา !

" นอกจากอำนาจทำลายสวรรค์ที่จะได้จากสมบัติระดับแท้จริงของพวกเจ้าแล้ว สมบัติของข้าก็ยังต้องใช้สุดยอดการโจมตี " หลี่ฉีเย่กล่าวกับบรรพชนหลักจากนำสมบัติเหล่านี้ออกมา

เหล่าบรรพชนกลืนน้ำลายของพวกเขา นี้เป็นงานอย่างสำหรับพวกเขา หนึ่งในบรรพชนกล่าว " ข้าเกรงว่าแม้พวกเขาจะผลาญชีวิตทั้งหมดไป พวกเขาก็ไม่สามารถใช้การโจมตีทำลายสวรรค์จำนวนมากได้ "

การปลดปล่อยอำนาจทำลายสวรรค์เป็นเรื่องยาก แม้ว่าพวกเขายินดีทำเพื่อชดใช้บาป แต่พวกเขาก็ไม่มีอำนาจพอ

" ไม่ต้องกังวลข้าสามารถปลดปล่อยอำนาจทำลายได้ด้วยตัวเอง ! ข้าต้องการความช่วยเหลือเพื่อให้มันมั่นคง " หลี่ฉีเย่หยุดชั่วคราวและเอ่ย " แม้ว่าพวกเจ้าจะเป็นคนบาป แต่ข้าจะไม่รังเกคนที่ทำงานให้ ! เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเจ้าคิดตราบเท่าที่พวกเจ้าทำงานได้ดี ข้าจะกลั่นสมุนไพรสวรรค์ให้ ! "

บรรพชนอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันหลังจากได้ยิน พวกเขานั้นสั่นไหว แม้ว่าในอนาคตพวกเขาจะถูกผนึกไว้ใต้ดินพวกเขาก็ยังมีโอกาสกลับมาในเวลาอันใกล้ ตราบใดที่พวกเขามีชีวิต ใครบ้างไม่ต้องการมีมันนานขึ้น ?

แม้ว่าอาณาจักรจะเป็นเชื้อสายทรงอำนาจที่สุดในโลก แต่มีเพียงสองคนที่ปรับแต่งสมุนไพรสวรรค์ได้ นั้นคือนักปรุงยาจักรพรรดิและบรรพชนหวู่ซ่วง !

บรรพชนเหล่านี้เคยใช้ของหลายอย่างเพื่อยืดชีวิตอายุของพวกเขาร่วมถึงสมุนไพรชีวิต ทว่าพวกเขาไม่เคยกินสมุนไพรสวรรค์มาก่อน

แม้ว่าบรรพชนเก่าแก่ของพวกเขาทั้งสองสามารถกลั่นสมุนไพรเหล่านี้ได้ แต่พวกเขาก็ไม่ต้องการจะทำมันเพราะต้องเสียพลังงานในสายเลือด ชีวิตของพวกเขามีค่าอย่างมากเมื่อเทียบบรรพชนรุ่นเยาว์

แต่นี้ไม่ใช่สำหรับหลี่ฉีเย่ เขานั้นยังเยาว์และไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ นอกจากนี้เขายังมีความสามารถที่จะทำมัน !

" พวกเจ้ายังจะรออะไรอีก ? แสดงความขอบคุณต่อฝ่าบาทซะ " แม้แต่นักปรุงยาจักรพรรดิก้ยังมีความสุขกับรุ่นเยาว์ของเขา นี้เป็นโอกาสที่หาได้ยาก

" ขอบคุณฝ่าบาท..." เหล่าบรรพชนไม่หยิ่งอีกต่อไป แม้ว่าหลี่ฉีเย่จะมีคำสั่งผนึกพวกเขาไว้ใต้ดิน แต่พวกเขาก็ยังรู้สึกตื่นเต้น นี้เป็นพรทามกลางหายนะ

หลี่ฉีเย่โบกมือกล่าว " เริ่มกัน "

ในช่วงเวลานี้ บรรยากาศในโลกสมุนไพรหินนั้นดูเหมือนจะปั่นป่วน ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขารู้สึกราวกับมีบางอย่างกำลังมา ทุกครั้งที่มีการระเบิดแผ่นดินจะสั่นสะเทือน

ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น !

" เขตแดนโบราณ บางคนกำลังเปิดใช้เขตแดนเทพสงคราม ! " ปรมาจารย์ในตำนานและตัวตนนิรันดร์เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

ทว่าไม่มีใครรู้ว่าตระกูลใดเปิดใช้เขตแดนนี้ นิกายน้อยมากที่เข้าถึงเขตแดนนี้ได้ บางคนเริ่มกลัวว่าจะมีการต่อสู้เปิดฉาก บางคนเดาว่าอาจจะมีความวุ่นวายไปทั่วโลกสมุนไพรหิน

แน่นอนในช่วงเวลานี้ ไม่มีใครรู้ว่าหลี่ฉีเย่ได้ปลดปล่อยอำนาจทำลายสวรรค์อีกครั้งและอีกครั้ง จากหนึ่งการโจมตีสู่อีกการโจมตีหนึ่ง หลังจากผ่านไปหลายครั้งเขาก็ประสบความสำเร็จ

หนึ่งจากเส้นสิ้นกระบวนการนี้ เขาเต็มไปด้วยความเมื่อยล้า สำหรับบรรพชนคนอื่นพวกเขาไม่ต่างกัน พลังชีวิตของพวกเขาถูกใช้อย่างมาก โชคดีที่หลี่ฉีเย่ตกลงจะกลั่นสมุนไพรสวรรค์ให้ การเปิดใช้เขตแดนครั้งนี้จึงคุ้มค่า

สุดท้ายทั้งกลุ่มได้ออกมาจากเขตแดน แม้ว่าพวกเขาจะถูกใช้งานอย่างหนัก หลี่ฉีเย่ก็มีการเก็บเกี่ยวทีน่าทึ่ง

คนนอกอาจจะไม่รู้อำนาจของเขา แต่เหล่าบรรพชนของอาณาจักรนั้นเห็นกับตา หลังจากค้นพบความสามารถของหลี่ฉีเย่ เหล่าบรรพชนหวาดกลัวไปถึงจิตใจ แม้ว่าพวกเขาจะมีความกล้ามากกว่านี้อีกสิบเท่า ข้าจะไม่มียั่วยุชายคนนี้ พวกเขาตระหนักได้ว่าการที่ชายคนหนึ่งจะพลิกอาณาจักรนั้นง่ายราวกับพลิกฝ่ามือ !

หยวนไฉ่เหอนั้นรออยู่ที่อาณาจักรเป็นเวลานาน หลังจากที่หลี่ฉีเย่ออกมานางก็ตัดสินใจกลับไปยังสวนแห่งความเงียบ ในวันที่สองนางก็มาอำลาหลี่ฉีเย่

" พี่ใหญ่ ท่านต้องไปเยี่ยมข้าที่สวนแห่งความเงียบบ้าง " ในตอนที่นางจะออกเดินทาง แม้แต่หยวนไฉ่เหอที่สงบก็ยังไม่อยากจากไป

หลี่ฉีเย่อมยิ้ม " ข้าเกรงว่าอาจจะยังไม่ใช่ในเร็วนี้ๆ ยังมีอีกหลายที่ที่ข้าต้องไป ดังนั้นพวกเราคงต้องรอครั้งต่อไป แน่นอนเจ้ามายังโลกจักรพรรดิมนุษย์ได้ตลอดเวลา "

ไม่มีการจากลาชั่วนิรันดร์ หยวนไฉ่เหอทันใดนั้นก็เข้าไปจูบเขาเบาๆ ก่อนจะจากไป

หลังจากอำลากันเสร็จ หลี่ฉีเย่เรีกยนายหญิงฉีเยียนมาและถามอย่างจริงจัง " ฉีเยียนเจ้าเคยติดตามข้ามาแล้ว เจ้ายังต้องการจะตามข้าไปต่อหรือไม่ ? "

นายหญิงไม่ได้เตรียมพร้อมกับคำถามที่ฉับพลันเช่นนี้ นางตกตะลึงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย " นายน้อยต้องการไปที่ใด ? "

หลี่ฉีเย่เปิดเผยรอยยิ้มลึกลับก่อนจะเอ่ย " ข้าจะบอกเจ้าหลังจากที่เจ้าตัดสินใจ "

นางสูดลมหายใจเข้าลึกและกล่าวอย่างเคร่งขรึม " หากนายน้อยยินดีที่จะให้ข้าติดตามไปด้วย ข้ายินดีจะตามไปสุดขอบโลก  ! " นางนั้นตัดสินใจ

คนอื่นอาจจะพบว่ายากจะเชื่อ นางนั้นยังเยาว์และเป็นผู้ปกครองประเทศ ! หลายคนพบว่าน่ามีศักยภาพที่ไม่สิ้นสุด

ไม่ว่าจะมองมุมไหน ผู้ปกครองประเทศก็ยังดีกว่าคนขับรถ

ทว่านายหญิงไม่คิดเช่นนั้น หลังจากอยู่ข้างหลี่ฉีเย่มาช่วงเวลาหนึ่ง นางเข้าใจได้ว่าปาฏิหาริย์และสิ่งมหัศจรรย์คืออะไร !

ในความคิดนางแม้ว่านางจะอยู่ที่ประเทศไผ่ยักษ์จุดสูงสุดของนางก็เป็นเพียงบรรพชนเที่ยงธรรม โลกของนางจะถูกจำกัด แม้ว่านางจะก้าวขึ้นไประดับสูงนางจะถูกจำกัดแค่โลกสมุนไพรหิน

ทว่ามันจะไม่เป็นเช่นนั้นหากตามนายน้อยของนางไป นางจะได้เห็นความลับของยุค เส้นขอบฟ้าของนางจะไม่ถูกจำกัดในโลกสมุนไพรหิน แต่เป็นเก้าโลก !

อนาคตของนางจะเต็มไปด้วยเรื่องน่าเหลือเชื่อและเป็นไปได้ !

" ดี ข้ารู้ว่าเจ้าจะต้องเอ่ยเช่นนี้ " หลี่ฉีเย่พยักหน้าเบาๆ เขานั้นคาดหวังกับนางอย่างมาก เขานั้นกังวลเล็กน้อยหากนางไม่ต้องการมาอยู่ข้างกาย

เขาเอ่ยสั่ง " เจ้าควรจะกลับไปยังประเทศไผ่ยักษ์และส่งต่อภารกิจทุกอย่าง หลังจากนั้นนำกระทิงมังกรจักรพรรดิไปยังประเทศไผ่ยักษ์ ข้าจะทิ้งมันไว้ที่นั้น "

" นายน้อยจะไม่กลับไปยังประเทศไผ่ยักษ์แล้ว ? " นางเอ่ยถามอย่าแปลกใจ

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวและเอ่ย " ข้าจะไปยังลานหินแห้งด้วยประตูของอาณาจักร "