791
ตอนที่ 791 ภารกิจที่ยิ่งใหญ่ของเทียยี่
โดยไม่คำนึงถึงความขัดแย้งนี้ นี้เป็นข่าวดีสำหรับพวกเขาอย่างมาก พวกเขาไม่ต้องจมอยู่ในความหวาดกลัวอีกต่อไป
ข่าวดีอีกข่าวหนึ่งสำหรับนักปรุงยาทันใดนั้นก็ถูกส่งมา หลี่ฉีเย่จะไม่เข้าร่วมการประชุม !
ข่าวนี้ทำให้เกิดเสียงโห่ร้อง มีเสียงปรบมือดังไปทั่วทั้งเมือง บางคนรู้สึกตื่นเต้นมากและพวกเขาไม่อาจจะนอนหลับได้
" ฮ่าฮ่า ดียิ่ง " นักปรุงยาหนุ่มเอ่ยอย่างตื่นเต้น " เจ้ารู้ไหมข้ารู้ว่าจอมดุร้ายหลี่ฉีเย่ดูน่าคบขึ้นมากในเวลานี้ อย่างน้อยพวกเราก็ไม่ต้องแข่งกับเขา ยอดเยี่ยม "
นักปรุงยารุ่นเยาว์จะไม่ยินดีกับเรื่องนี้ได้อย่างไร ? ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่มีโอกาสจะส่องแสง แม้หยวนไฉ่เหอและมู่เฉาจะไม่เข้าร่วม แต่นักปรุงยาผมขาวและโจกัวเย้าก็ทำให้คนหนึ่งไม่อาจฝันถึงที่หนึ่งและที่สองได้
สำหรับลำดับสามหลายคนเชื่อว่าจะเป็นศิษย์จากตระกูลไป๋หลานหรือคนจากรัฐโจ ทว่าหลังจากพายุนี้ผ่านไปและทั้งสองได้ตายไปศิษย์จากทั้งสองนิกายก็จากไปเช่นกัน ตอนนี้หลี่ฉีเย่คนที่มีโอกาสชนะมากที่สุดในการแข่งได้ถอนตัว ผลของมันก็คือสามลำดับแรกอาจจะมีการเปลี่ยน โอกาสที่มีเพิ่มมานี้ทำให้หลายคนถึงกับหลั่งน้ำตา
เหตุผลในการถอนตัวของหลี่ฉีเย่นั้นง่ายมาก อาณาจักรนักปรุงยานั้นมอบสิ่งของที่นายหญิงฉีเยียนต้องการให้กับเขา สำหรับหลี่ฉีเย่เขาขี้เกียจเกินไปสำหรับการแข่งนี้ ในเมื่อไม่ต้องเอาสมบัติใดๆอีก หลี่ฉีเย่จึงถอนตัวจากการประชุม
เขาอยู่ในดินแดนบรรพบุรุษด้วยฐานะแขกผู้ทรงเกียรติ กลุ่มของนายหญิงก็ตามเขามาด้วยเช่นกัน
คนที่มีความสุขที่สุดคงจะเป็นเทียยี่เพราะว่ายาฟื้นฟูสวรรค์ของหลี่ฉีเย่รักษาแผลของเขาได้ นี้ทำให้ความทรมานเวลานานของเขาหายไป เขาจะไม่มีความสุขได้อย่างไร ?
เทียยี่นั้นพักฟื้นในดินแดนบรรพบุรุษ สำหรับอาณาจักรไม่ว่าเขาจะเป็นจิ้งจอกทมิฬหรือไม่ก็ไม่สำคัญ แน่นอนด้วยคำสั่งของหลี่ฉีเย่ เทียยี่ก็มอบสิ่งของบางอย่างคืนไปให้ เขาเชื่อฟังอย่างมากและไม่กล้าขัดคำสั่งใดๆ
หลังจากฟื้นฟูเสร็จ หลี่ฉีเย่ก็เรียกเทียยี่มา ทันทีที่มาถึงเขากราบลงบนพื้นและเอ่ยอย่างยินดี " นายน้อยมอบชีวิตใหม่ให้กับข้า หากนายน้อยต้องการให้ข้าช่วยสิ่งใดเพียงแค่เอ่ยออกมา "
" ยืนขึ้น ข้าไม่ได้ช่วยเพราะเจ้าเป็นบรรพชนเที่ยงธรรม " หลี่ฉีเย่เหลือบมองเขาและเอ่ย " ข้าช่วยเจ้าเพราะว่าสำนักยอดเขาสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ ! "
" นายน้อยรู้ต้นกำเนิดของข้า ? " เทียยี่ตกใจหลังจากได้ยินเรื่องนี้ ต้นกำเนิดของเขาเป็นความลับต่อโลก แต่หลี่ฉีเย่เปิดเผยมันอย่างง่ายดาย
" บางทีโลกอาจจะไม่รู้จักฝีเท้าเจ้า แต่มันไม่อาจหลบสายตาข้าได้ " หลี่ฉีเย่เอ่ย " ทักษะนั้นสร้างขึ้นโดยราชันเทพ บรรพบุรุษของสำนักศักดิ์สิทธิ์ ! นี้ไม่ใช่ความลับสำหรับข้า ! "
เทียยี่คำนับอีกครั้งและกล่าวอย่างตรงไปตรงมา " ถูกต้องนายน้อย เชื้อสายของข้านั้นมาจากส่วนหนึ่งของสำนักศักดิ์สิทธิ์ บรรพชนของข้าเป็นศิษย์หลักของนิกาย ทว่าสำหรับพวกเราสำนักนั้นเป็นเรื่องของอดีต มารดาของข้าตอนนี้เป็นเพียงคนธรรมดา " เทียยี่หยุดก่อนจะเอ่ยต่อ " ตอนที่ข้ายังเด็กข้าต้องเรียนรู้เกี่ยวกับสำนักศักดิ์สิทธิ์ ข้าเดินทางไปหลายสถานที่เพราะเหตุนี้ จนกระทั้งต่อมาข้าได้รับมรดกของสำนักศักดิ์สิทธิ์ด้วยความโชคดี จากนั้นข้าก็เริ่มกลายเป็นผู้ฝึกตน "
" เป็นว่าเจ้าขโมยสมบัติจากนิกายใหญ่ก็เพื่อฟื้นฟูสำนัก " หลี่ฉีเย่เอ่ยเสียงเรียบ
เทียยี่อดไม่ได้ที่จะไอและเอ่ยอย่างกระวนกระวาย " ความคิดของข้านั้นง่ายเกินไป ข้าต้องการฟื้นฟูสำนัก แต่ข้าไม่มีสมบัติหรืออาวุธใดๆ ทว่าทักษะการเคลื่อนไหวของข้านั้นยอดเยี่ยม ดังนั้นข้าจึงมีความคิดชั่วร้ายนี้ ทว่าประสบการณ์ของข้านั้นตื่นเขินและขาดความฉลาด หลังจากขโมยสมบัติมามากขึ้นข้าก็รู้ว่าการฟื้นฟูสำนักเป็นไปไม่ได้ "
" แม้ว่าข้าจะสร้างมันขึ้นมาใหม่ หากตัวตนของข้าถูกเปิดเผยออกไปมันก็จะนำหายนะมาให้สำนัก ต่อมาข้าได้รับบาดเจ็บจากบรรพชนของอาณาจักรนักปรุงยา ดังนั้นข้าจึงสูญเสียความสามารถในการฟื้นฟูสำนัก ข้าไม่มีทางเลือกนอกจากยอมแพ้มัน " หลังจากเอ่ยเเสร็จเขาก็ถอนหายใจอย่างอับอาย
" มันเป็นอดีตไปแล้วก็ปล่อยมันผ่านไป แม้ว่าเจ้าจะสร้างสำนักขึ้นมาใหม่แต่มันก็ไม่เหมือนในอดีต " หลี่ฉีเย่ส่ายหน้า
เทียยี่ก็ถอนหายใจเช่นกัน " นายน้อยข้ามาเข้าใจเหตุผลนี้ในภายหลัง ในอดีตข้ายังเด็กและต้องการจุดประกายความรุ่งเรืองของบรรพชน "
หลี่ฉีเย่มองเทียยี่เป้นเวลานานก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจัง " เทียยี่บอกข้ามา เจ้าไว้ใจข้าหรือไม่ ? "
เทียยี่กราบลงบนพื้นและเอ่ยด้วยความเคารพ " นายน้อยโปรดออกคำสั่ง ไม่ว่าเรื่องอะไรข้าจะทำมันด้วยชีวิต !"
" ดี " หลี่ฉีเย่พยักหน้าเอ่ย " อย่างแรกให้ข้าดูมรดกของสำนักที่เจ้าได้รับมา จากนั้นข้าจะส่งผ่านมรดกฉบับสมบูรณ์ให้ ! "
เทียยี่นั้นตกตะลึงหลังจากได้ยินเรื่องนี้ ทักษะของสำนักนั้นหายไปเป็นเวลานานแล้วและมีเพียงส่วนน้อยที่มีมัน ! แต่ตอนนี้นายน้อยของเขากำลังจะส่งผ่านมรดกฉบับสมบูรณ์ให้ !
แน่นอนเทียยี่ไม่ทราบความลับเบื้องหลังเรื่องนี้ และหลี่ฉีเย่ก็ไม่ได้บอกเขา
" อย่างที่สอง ข้าต้องการให้เจ้าทำบางอย่างให้ และมันไม่ใช่เรื่องง่าย " การแสดงออกของหลี่ฉีเย่กลายเป็นจริงจังและสง่างาม !
นี้เป็นครั้งแรกที่เทียยี่ได้เห็นการแสดงออกที่รุนแรงของหลี่ฉีเย่ เขาสูดลมหายใจลึกและเอ่ย " ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง ! "
" เรื่องนี้ต้องใช้ความอดทนเพราะมันต้องใช้เวลา ข้าเชื่อว่าเจ้าจะทำได้ " หลี่ฉีเย่หยิบสิ่งของออกมาวางและเอ่ย " เมื่อถึงเวลาปล่อยของชิ้นออกสู่โลกและส่งผ่านมันออกไป ! เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับปัญหาที่จะเกิดขึ้น รอจนมันมีเจ้าของ ดังนั้นการคุ้มกันของเจ้าจะเริ่มขึ้น จำไว้ด้วยว่าการคุ่้มครองนี้จะต้องเป็นความลับ ! " เขากล่าวรายละเอียดกับเทียยี่ภายหลัง
หลังจากได้รับรายละเอียด เทียยี่เก็ยของชิ้นนี้ไว้อย่างดีและเอ่ย " ขอให้นายน้อยมั่นใจ ข้าจะเฝ้าคุ้มครองของชิ้นนี้จนกว่าจะถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ! "
หลี่ฉีเย่เอ่ยช้าๆ " ด้วยอายุขัยของเจ้า เจ้าสามารถอยู่ได้อีกนาน แต่ข้าไม่รู้ว่าภารกิจนี้จะนานแค่ไหน ดังนั้นข้าจะไม่เอาเปรียบเจ้า ข้าจขะทำให้ชีวิตเจ้ายืนยาวขึ้น "
จากนั้นเขาก็หยิบเอาสมบัติ ยันต์อมตะ , สมุนไพรชีวิต , ใบไม้และยารักษาอมตะ...สมบัติล้ำค่าหายากจำนวนมากปรากฎขึ้นบนโต๊ะ
เทียยี่ตกตะลึงเมื่อเห็นสิ่งนี้ พวกเขาเป็นสมบัติที่ยอดเยี่ยมและจะปลุกความโลภของคนทั้งโลก
" นายน้อย ท่านทำให้ข้าเกิดใหม่ ความเมตตานี้ไม่น้อยกว่าบิดามารดาข้า ของเหล่านี้เป็นสมบัติล้ำค่า ตัวตนผู้ต่ำต้อยไมกล้ารับมันไว้ " เทียยี่กล่าวอย่างจริงจัง
หลี่ฉีเย่โบกมือของเขาและเอ่ย " นี้เป็นรางวัลสำหรับการเฝ้าดูของเจ้า ข้าช่วยชีวิตเจ้ามันเป็นเรื่องที่ต่างออกไป ! เก็บของเหล่านี้ไว้อย่างระวังเจ้าจำเป็นจะต้องใช้มันในภายหลัง "
" เมื่อเวลามาถึง ส่งข้อความมาข้า " หลี่ฉีเย่เอ่ย " ในเวลานั้นจะต้องไม่มีใครรู้ว่าเจ้าาอยู่ที่ใด หรือเจ้าเป็นตัวตนใดยังมีชีวิตอยู่เหรือไม่ เจ้าไม่ใช่ทั้งเทียยี่หรือจิ้งจอกทมิฬ แต่เป็นตัวตนที่ไร้ตัวตน เข้าใจหรือไม่ ? "
เทียยี่สูดลมหายใจเข้าลึกและเอ่ย " ข้าจะจดจำคำพูดทั้งหมดของนายน้อยไว้และไม่ทำให้นายน้อยผิดหวัง "
หลี่ฉีเย่พยักหน้าเอ่ย " ไปเตรียมตัวให้พร้อม ข้าจะแจ้งให้เจ้ารุ้มือถึงเวลาที่จะไป "
เทียยี่โค้งคำนับหลี่ฉีเย่อีกครั้งก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย มันเหมือนกับที่หลี่ฉีเย่กล่าวเขาจะต้องเป็นตัวตนที่ไร้ตัวตน !
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วและภายใต้คำสั่งของหลี่ฉีเย่ทำให้เขามีความรับผิดชอบที่หนักอึ้ง เขาได้หายตัวไปในทะเลของผู้คน จากนั้นต่อมาโลกก้ไม่เห็นเงาของเขาอีก
ไม่มีเทียยี่หรือจิ้งจอกทมิฬ ทั้งสองได้หายไปอย่างสมบูรณ์ ท่ามกลางฝูงชนเขาทำตามคำที่หลี่ฉีเย่มอบให้และกลายเป็นผู้พิทักษ์ ! อย่างที่เทียยี่กล่าวเขาจะทำภารกิจนี้ไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต !
ไม่มีใครรู้ว่าเขาเฝ้าคุ้มกันอะไรอยู่ ไม่มีใครรู้ว่ามีตัวตนคนหนึ่งได้เฝ้าคุ้มกันความลับที่ยิ่งใหญ่ของแม่น้ำแห่งเวลา เขากำลังเฝ้ามองความลึกลับโบราณ ความลับที่แม้แต่สวรรค์ชั้นสูงก็ยังไม่รู้ ! ไม่มีใครรู้ว่าการเฝ้าคุ้มกันนานเท่าไหร่หรือมันจะจบลงเช่นไร...
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น