789

ตอนที่ 789 นักปรุงยาจักรพรรดิร้อยชีวิต

หลังจากได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของหลี่ฉีเย่ เหล่าบรรพชนเก่าแก่ทั้งสองล้วนไม่มีความสุข พวกเขาต่างภาวนาและอยากอ้อนวอนขอให้หลี่ฉีเย่อภัยให้กับอาณาจักรพวกเขา ไม่เช่นนั้นอาณาจักรจะต้องเผชิญกับหายนะที่น่ากลัวแน่ๆ...

ชายชราและหลี่ฉีเย่ยังคงเดินชมดินแดนบรรพบุรุษ มีเพียงพวกเขาสองคนที่ดินไปทั่วดินแดนแห่งนี้

ในอาณาจักรนักปรุงยา ชายชราคนนี้เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด และมีเพียงบรรพชนหวู่ซวงที่แก่กว่าเขา

ไม่มีใครรู้ชื่อจริงของเขา แต่ฉายาของเขาคือนักปรุงยาจักรพรรดิร้อยชีวิตที่มีชื่อเสียงกวาดผ่านโลกสมุนไพรหินและทั้งเก้าโลก

ในยุคนั้นนักปรุงยาจักรพรรดิร้อยชีวิตถูกยกย่องว่าเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งจักรพรรดิอมตะเหย่าซุ่คนที่สอง คนที่เคยเป้นทั้งจักรพรรดิอมตะและนักปรุงยาจักรพรรดิ !

ทว่าเขานั้นเกิดมาในยุคเดียวกับจักรพรรดินีฮงเตียน นี้เป็นเรื่องน่าเศร้าสุดท้ายเขาก็ไม่สามารถเป็นจักรพรรดิอมตะได้

ย้อนกลับไปยังยุคนั้นหลายคนมองว่าเขามีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นจักรพรรดิอมตะ ทว่าในการต่อสู้เพื่อเจตจำนงแห่งสวรรค์ เขาได้แพ้ให้กับจักรพรรดินีฮงเตียนและเสียโอกาสไป

แน่นอนว่าโลกนั้นไม่เคยรู้มาก่อนว่า ตอนที่เขายังเยาว์ เขาได้พบกับหลี่ฉีเย่ในร่างอีกาทมิฬ !

อีกาทมิฬในเวลานั้นให้คุณค่ากับนักปรุงยาจักรพรรดิอย่างแท้จริง เขามีความสามารถในเต๋าแห่งการปรุงยาราวกับเกิดมาเพื่อเส้นทางนี้ หลี่ฉีเย่มอบกระถางให้กับเขาและสอนเต๋าการปรุงยาให้ ต่อมาด้วยเหตุผลบางอย่างเขาก็ออกไปจากโลกสมุนไพรหิน

โดยบังเอิญนักปรุงยาจักรพรรดิรัอยชีวิตได้เข้าร่วมกับอาณาจักรนักปรุงยาและกลายเป็นศิษย์ การเบาะของเขานั้นเพิ่มสูงขึ้นและกลายเป็นลูกหลาน ในช่วงเวลานั้นเขามีชื่อเสียงโด่งดังว่าเป็นอัจฉริยะ

ต่อมาเขากลายเป็นผู่แข่งขันในตำแหน่งจักรพรรดิและต่อสู้กับฮงเตียน ที่เหลือของเรื่องนี้ก็อย่างที่กล่าวไป

ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ไม่ใช่สิ่งไม่ดีสำหรับนักปรุงยาจักรพรรดิ หลังจากจบจากการต่อสู้เพื่อเจตจำนงแห่งสวรรค์ เขาก็มุ่งมั่นไปยังเต๋าแห่งกาปรุงยาและกลายเป็นนักปรุงยาจักรพรรดิที่พิเศษ บางคนกล่าวว่าในเต๋าแห่งการปรุงยาเขาเทียบได้กับบรรพบุรุษของพวกเขา จักรพรรดิอมตะเหย่าซู่

เขานั้นสร้างปาฏิหาริย์มากมายเกี่ยวกับการปรุงยาในฐานะจักรพรรดิและทั่งเก้าโลกก็ยกย่องเขาเป็นสุดยอดนักปรุงยา จากนั้นไม่นานเขาก็หายไปจากโลก

คนรุ่นอนาคตมักจะคิดว่าเขาตายไปแล้ว แต่มีคนน้อยมากที่รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่และถูกฝังไว้ในดินแดนบรรพบุรุษและไม่ต้องการแสดงตัวอีกครั้ง แม้แต่คนของอาณาจักรก็ยังไม่ทราบว่านักปรุงยาจักรพรรดิยังมีชีวิตอยู่

เฉพาะตัวตนระดับบรรพชนขึ้นไปที่รู้ว่านักปรุงยาจักรพรรดิยังอยู่และเคยเป็นคนที่แข่งในตำแหน่งจักรพรรดิ !

ผู้แข่งในตำแหน่งจักรพรรดินั้นเป็นที่ยอมรับจากเจตจำนงแห่งสวรรค์ เส้นทางของยอดยุคนั้นมีราชันเทพ ขณะที่เส้นทางสวรรค์มีผู้แข่งขันตำแหน่งจักรพรรดิ !

สุดท้ายนักปรุงยาจักรพรรดิร้อยชีวิตและหลี่ฉีเย่ก็ขึ้นมาบนเกาะสูงสุดและมองไปยังที่ห่างไกล ทว่าพื้นที่ตรงนั้นเต็มไปด้วยพลังงานโลกไร้สิ้นสุดและไม่มีใครมองเห็นพวกเขาได้

หลังจากมองไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง หลี่ฉีเย่ก็เอ่ย " สามเส้นเลือด...ตัวตนอมตะนับไม่ถ้วนล้วนต้องการรู้ต้นกำเนิดและความลึกลับของพวกมันตลอดหลาย แต่มีใครที่ทำสำเร็จ ? "

" ฝ่าบาทรู้เกี่ยวกับเส้นเลือดทั้งสามนี้มากกว่าผู้ใดในโลก " นักปรุงยาจักรพรรดิร้อยชีวิตเอ่ย นี้ไม่ใช่คำเยินยอแต่เป็นความจริง

หลี่ฉีเย่ยิ้มและไม่ปฏิเสธ " ข้าจะเดินทางไปที่นั่นในยุคนี้ ! " ดวงตาของเขาหรี่ลงหลังจากกล่าวเสร็จ

" ฝ่าได้ร่างคืนมาในยุคนี้ ดังนั้นสามารถสร้างตำนานที่เป็นนิรันดร์ได้ " นักปรุงยาจักรพรรดิถอนหายใจอย่างผิดหวัง " น่าเสียดายที่ข้าแก่เกินไปและไม่อาจเคียงข้างท่านได้ "

คนที่มีความสามารถระดับนักปรุงยาจักรพรรดิพวกเขาล้วนใช้วิธีการต่างๆเพื่อเพิ่มอายุชีวิต รวมถึงสมุนไพรอมตะ การเพิ่มอายุของคนระดับนี้ยากยิ่งกว่าปีนขึ้นสวรรค์

หลี่ฉีเย่จ้องไปยังบริเวณที่ห่างไกลและเงียบก่อนจะจมอยู่ในความทรงจำเก่าๆ

หลังจากชั่วครู่ นักปรุงยาจักรพรรดิเอ่ย " ฝ่าบาท ท่านจะต้องไปถึงที่นั้นได้ในอนาคต "

" ใช่ ข้าจะไปที่นั้นอีกครั้ง ! " หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างจริงจัง " ราชามังกรทมิฬได้จ่ายเป็นจำนวนมหาศาลสำหรับข้า หากข้าไม่ได้ไปที่นั้นมันจะเป็นการเสียเปล่า ข้าจะกวาดผ่านทุกอย่างจากที่แห่งนั้นในยุคนี้และสยบชั้นฟ้า ! "

นักปรุงยาจักรพรรดิถอนหายใจอีกครั้ง " ราชามังกรทมิฬมุ่งหน้าสู่สนามรบและท้าทายกับถ้ำปีศาจอมตะในอดีต การต่อสู้เกิดอย่างกระทันหัน เมื่อข้ารู้ทุกอย่างก็จบสิ้นแล้ว ข้าไม่อาจให้เขายืมมือได้ "

" หลังจากไปยังสถานที่แห่งนั้น ข้าจะไปยังถ้ำปีศาจด้วยตัวเอง ทุกสิ่งทุกอย่างได้เวลาจบลงแล้ว " หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างจริงจัง

" เมื่อวันที่ท่านจะเดินทางไปยังถ้ำปีศาจอมตะ ฝ่าโปรดออกคำสั่งข้าจะไปในทันที ! " นักปรุงยจักรพรรดิกล่าวอย่างจริงจัง

เขาเก็บหนี้ของหลี่ฉีเย่ไว้ในใจเสมอ เขาไม่มีโอกาสได้ใช้คืน หากมีโอกาสเขาจะทำมันในยุคนี้

" หากมันจำเป็น ข้าจะแจ้งให้เจ้ารู้ " หลี่ฉีเย่พยักหน้าเบาๆ

หลังจากเงียบมานาน นักปรุงยาจักรพรรดิเอ่ย " ย้อนไปตอนที่ท่านทั้งสองแยกทางกัน จักรพรรดินีได้กลับมายังโลกสมุนไพรหิน ฝ่าบาทควรจะรู้เช่นกัน แม้ว่าจักรพรรดินีจะเย็นชา แต่นางไม่เคยลืมท่าน "

มีเพียงนักปรุงยาจักรพรรดิร้อยชีวิตเท่านั้นที่กล้าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าหลี่ฉีเย่ คนปกติแน่นอนว่าไม่มีความกล้า ที่จริงคนธรรมดาก็ไม่มีทางรู้เรื่องนี้เช่นกัน

" ข้ารู้ ที่ข้าไม่กลับมายังโลกสมุนไพรหินตอนนั้นเพราะว่าข้าไม่ต้องการเห็นนาง " ความรู้เศร้าเกิดขึ้นในใจของหลี่ฉีเย่และเอ่ยเสียงเบา " ฮงเตียนต้องการจะเห็นข้าก่อนออกเดินทาง แต่นาง.."

เขาอดไม่ได้ที่จะกลายเป็นเศร้า ความจำที่ปกคลุมไปด้วยหมอกหลายปีเริ่มปรากฏ " นางนั้นเป็นเด็กดื้อ นางยังไม่ยอมแพ้ในตอนสุดท้าย..."

" ฝ่าบาททำงานอย่างหนักเพื่อเก้าโลก " นักปรุงยาจักรพรรดิกล่าวอย่างเศร้าๆ คนอื่นอาจจะไม่รู้ตำนานของหลี่ฉีเย่ แต่เขารู้มันเล็กน้อย

" นี้ยังคงเป็นโลกที่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของข้า " หลี่ฉีเย่เอ่ย " ฮงเตียนนั้นยังไม่ยอมแพ้พและข้าก็ยังไม่ตกลง การพบกันอีกครั้งจะมีแต่การต่อสู้ เช่นนั้นจะเจอกันเพื่ออะไร ? สำหรับข้าหมินเหยิน , ฮงเตียน และแม้แต่ฉินหลี่และคนแซ่หลิว พวกเขาล้วนเป็นศิษย์ที่ข้าสอนมากับมือ พวกเขาเต็มไปด้วยพรสวรรค์และมีบุคลลิกเฉพาะคน ข้าฝึกพวกเขาเพื่อประโยชน์ของข้า แต่ข้าก็หวังว่าพวกเขาจะกลายเป็นอมตะ..."

" หากพวกเขาาอยู่ฝังข้า ข้าจะไม่ปล่อยให้คนแซ่หลิวนั้นทำอย่างที่เขาทำ " หลี่ฉีเย่เอ่ยเสียงอ่อน

" คนทั้งโลกที่รู้จักฝ่าบาทล้วนแต่คิดว่าฝ่าบาทเป็นมือมืดที่กวาดผ่านยุค แต่ใครบ้างที่รู้เรื่องที่ท่านเสียสละไปและเหลือทิ้งไว้ตลอดล้านปีที่ผ่านมา ? " นักปรุงยาจักรพรรดิเอ่ยอย่างเสียใจ

" มุมมองของโลกต่อข้านั้นไม่สำคัญ " หลี่ฉีเย่กล่าวอย่างไม่แยแส " ข้าต้องการให้คนที่เคียงข้างข้าเดินไปบนเส้นทางพิเศษ คนทั้งโลกต่างคิดว่าจักรพรรดิอมตะนั้นเป็นปลายทาง แต่ในสายตาข้ามันเป็นเพียงจุดเริ่มต้น "

" ฝ่าบาทอาจจะต้องพิจรณาปัญหานี้เมื่อท่านไม่ได้พบกับจักรพรรดินีเช่นกัน " นักปรุงยาเอ่ย

" ฮงเตียนเป็นคนดื้นดึง ข้าหวังว่านางจะยอมแพ้กับความคิดของนางเอง " หลี่ฉีเย่ยิ้มขมขื่น " แม้ว่าข้าจะไม่เห็นการเดินทางของนางด้วยตาตัวเอง ข้าก็รู้ว่านางนั้นน่าอัศจรรย์ นางเป็นเด็กผู้หญิงที่หายาก ! "

นักปรุงยาจักรพรรดิไม่เอ่ยอะไรอีกและมายืนข้างหลี่ฉีเย่

หลี่ฉีเย่เหลือบมองไปยังพื้นที่ที่มีคนจำนวนมากคุกเข่าอยู่และเอ่ย " อาณาจักรของเจ้าเป็นสถานที่ที่ดี เป็นที่เข้าใจได้ว่าคนที่เย่อหยิ่งและจองหองล้วนแต่อยากเข้ามา "

นักปรุงยายิ้มอย่างขมขื่น " เหล่ารุ่นเยาว์ล้วนไม่รู้จักสวรรค์และปฐพี พวกเขาคิดว่าเมื่อพวกเขาแสดงตัวพวกเขาจะกวาาดผ่านเก้าโลกได้ เกี่ยวกับการที่อาณาจักรละเมิดคำสาบานในอดีต ข้าจะให้ฝ่าบาทเป็นคนตัดสิน "

" ตัวตนร้อยชีวิต " หลี่ฉีเย่อมยิ้มและส่ายหน้า " อย่าได้ซื่อเกินไป ข้าใส่ใจเกี่ยวกับการกระทำของพวกเขารึ ? อย่างน้อย มันก็เหมือนก้อนกรวดที่อยู่แม่น้ำแห่งเวลาที่ไหลอยู่ สำหรับข้าเหล่าคนที่กล้ามาขว้างทางจะต้องถูกบดขยี้ ! "

" หากอาณาจักรของเจ้าไม่เลือกที่จะปฏิบัติตามคำสาบานในอดีต เจ้าคิดว่ายังจะมีอาณาจักรอยู่จนถึงตอนนี้ ? ปิงหยู่ , หมิงตู่ , ฉินหลี่และคนอื่นๆ..หากอาณาจักรพยามจะทำฝ่าฝืน จะต้องเจอกับหนึ่งในพวกเขาไปแล้ว ! ถึงตอนนั้นมันจะล่มสลายอย่างสมบูรณ์ ! แม้เจ้าจะยังมีชีวิต ตัวตนร้อยชีวิตเจ้ายังจะมาขอให้ข้าอภัยอีกได้กี่ครัง และข้ายังต้องให้อภัยอาณาจักรของเจ้าอีกกี่ครั้งกัน ? "

หลี่ฉีเยเ่หลือบมองไปยังนักปรุงยาจักรพรรดิและเอ่ยต่อ " แผ่นดินนี้สร้างความโลภให้คนจำนวนมากมานับพันปี ! คำกล่าวเหล่านี้เป็นเรื่องยากที่จะฟัง แต่ข้าต้องการให้คนของข้าสร้างพื้นฐานนิรันดร์ในดินแดนนี้ ทว่าข้าก็ยังไม่ทำ เหตุผลแรกก็เพราะกลุ่มของแต่กันนั้ยังมีเหตุผล ยังมีคนอื่นๆที่ไม่เห็นด้วย ดังนั้นข้าจึงไม่ได้โจมตีอาณาจักรของเจ้า "

" ฝ่าบาทข้าเข้าใจ " นักปรุงยาจักรพรรดิกล่าวอย่างเคร่งขรึม " หลังจากเวลาผ่านไป เหล่ารุ่นเยาว์ล้วนรู้สึกว่าพวกเขาแข็งแกร่งและต้องการกวาดผ่านเก้าโลก พวกเขาไม่เคยเห็นกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ที่กลืนกินเก้าโลกและสังหารเทพเจ้าของท่าน "

" ตัวตนร้อยชีวิต " หลี่ฉีเย่ขึ้น " ข้าจะไม่ลงโทษอาณาจักรของเจ้าในเวลานี้ เจ้ามีชีวิตอีกไม่มากแล้ว ใช้มันเพื่อเปลี่ยนแปลงอาณาจักร ไม่เช่นนั้นอย่ามาตำหนิข้าหากจะลบอาณาจักรทิ้งหากมีครั้งต่อไป "